Gałęzie przystaniowskich jabłoni uginają się od owoców! Szkoda nie korzystać. Zbieramy jabłka na zimę, robimy przetwory i pyszne ciasta- w myśl zasady Babci Domci- żaden owoc nie może się zmarnować. Miło wyjść rodzinnie do sadu.
Miło też spotkać się z dziewczynami i upiec ciasto- tartę z kremem. Koło gospodyń miejskowiejskich działa pełną parą. W czasie pieczenia tarty można pogadać, wypić lampkę wina i pograć na przykład w ,,Czarne historie".
Kilka chwil w gościnnej kuchni z miłymi ludźmi nastraja bardzo pozytywnie. Gdybym była lekarzem z chęcią wypisywałabym takie zalecenie smutnym pacjentom: Przynajmniej raz w tygodniu ugotuj coś pysznego z kimś miłym. Ciasto z jabłkami przyjmować doustnie- ze smakiem i jak najczęściej.

- 2,5 łyżki mąki pszennej,
- 2 szklanki mleka,
- 5 łyżek cukru pudru,
- 2 żółtka,
- 100 g masła

Jednym z najpiękniejszych dźwięków jesieni, oprócz szelestu suchych liści, jest odgłos dojrzałych owoców spadających na miękką ziemię. Można wyobrazić sobie jasny poranek w sadzie, kiedy opada rosa, budzą się owady, a w mokrą trawę, raz po raz, spadają soczyste gruszki uwalniając zmęczone gałęzie od swojego ciężaru.  

PS
W naszym sadzie głównym zbieraczem owoców jest pies Kubuś. Zrywa jabłka i gruszki z niskich gałęzi i dumnie znosi je (mniej lub bardziej nadgryzione) na próg domu.

Niedawno z moim miejskim chłopakiem szukaliśmy różnic między marmoladą, dżemem, a konfiturą. Dla zwykłych śmiertelników przetwór owocowy to przetwór i tyle. Jednak my chcąc otrząsnąć się z mroków niewiedzy znaleźliśmy rozwiązanie zagadki. Konfitury to dorodne owoce, w całości zanurzone w gęstym cukrowym syropie. Dżem może być sporządzany z owoców słabszej jakości, część z nich rozgotowuje się i rozpada, część pozostaje w całości (by nawet niewprawny smakosz mógł zorientować się co pochłania). Marmolada jest rozgotowanym, słodkim przecierem owocowym. Tak to właśnie wygląda. Dowiedziałam się dzięki temu, że to co wyprawiam w kuchni co jesień to bez wątpliwości dżem.
Na jabłka z naszego sadu, które czekają na mnie w koszyku mam już plan. W projekt wmieszana jest mięta deserowa, goździki i to co wpadnie mi pod rękę w chwili największego bulgotania i przekładania wytworu w słoje (duże i małe- niektóre jeszcze babciowe marki Weck). Przed krojeniem i gotowaniem jabłek uczciłam plony zdjęciami  w dziwnym dążeniu do uzyskania efektu martwych natur Cezanne'a. Gdzież mi tam do niego, ale może chociaż dżem mi wyjdzie...